شمارهٔ ۷۴۳

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: رکردیم۷ بیت

سحر خروش کنان بر درت گذر کردیمز حال خود سگ کوی ترا خبر کردیم

میان ما و سگانت خصومتی گر بودبر آستان نو دوشینه سر به سر کردیم

رخی که بود برابر به خاک ره ما راز کیمیای غمت کار او چو زر کردیم

اگرچه شمع به روی تو خیرگیها کردبه بینی که بر سر جمعش چه گونه بر کردیم

زمشک دردسر افزاید و ز زلف تو ماعجبتر آنکه مداوای دردسر کردیم

شب فراق ز دست غمت شکایت خویشبه آه صبحدم و ناله سحر کردیم

اگر کمال به زلف تو کرد قصه درازبیا که ما به دهان تو مختصر کردیم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و دلتنگی شاعر نسبت به معشوق است. او از درد جدایی و غم ناشی از فراق صحبت می‌کند و به یادآوری لحظات شیرین و تلخ می‌پردازد. شاعر در توصیف عشقش از تشبیه‌ها و استعاره‌های غنی استفاده می‌کند و به نوعی از تضاد بین شادی و اندوه صحبت می‌کند. او همچنین از تلاش خود برای تحمل این دلتنگی و جستجوی راهی برای فرار از این درد می‌گوید. در نهایت، او می‌خواهد که معشوق کمالی که در زلفش نهفته است را درک کند و نشان دهد که عشق او مختصر و زیباست.