شمارهٔ ۷۰۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انم۷ بیت

ترا چون چشم خود دیگر به مردم دید نتوانمدو چشم دیگری خواهم که از غیرت بپوشانم

زرشک از دیده خون ریزد گرم در دل فرود آئیز دل فریاد برخیزد گرت بر دیده بنشانم

چو از رخ زلف ببریدی گستی رشته عمرمچو بر لب خال بنهادی نهادی داغ بر جانم

به طاق ابروان خوانم ترا پیوسته پیش خودبا این آیت رحمت به محرابت چو می خوانم

به خاک پای تو خود چون رسد گلگون اشک منکه در راه بیفتد هر دم منش چندانکه میرانم

در اشعار از دو چشم تر چو گفتم سرگذشتی دوزهر بحری روان شد خون به جدول های دیوانم

کمال از دوریم گفتی چه بگذشته بر چشمتچو تو رفتی در سیراب رفت از چشم گریانم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر ناله‌ای از عاشق است که به عدم قابلیت دیدن محبوب خود اشاره می‌کند. او به قدری دلتنگ و غمگین است که از چشم خود می‌خواهد، چشمان دیگری داشته باشد تا غیرت خود را بپوشاند. شاعر از این که اشک‌هایش به خاطر عشق می‌ریزند، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه فقدان محبوب، دنیایش را تیره و تار ساخته است. او همچنین احساس می‌کند که با جدایی محبوب، زندگی‌اش به سر آمده و دست از عشق برنمی‌دارد، حتی اگر این عشق به مرگ او منجر شود. در نهایت، شاعر می‌گوید که درد دوری محبوب، همواره با اوست و اشک‌هایش نشانی از این غم عمیق دارند.