شمارهٔ ۶۹

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: راست۶ بیت

آن رخ از مه خجسته فال تراستلب ز کوثر بی زلال تر است

زان سر زلف چون پر طاوسمرغ جانم شکسته بال نر است

ازو کی رسد به دانه خالکه ز موری ضعیف حال تر است

سر سودائیان به خاک رهشاز سر زلف پایمال تر است

صبر در دل مرا و رحم او راهر دو از یکدیگر محال تر است

نقش چین گرچه دلکش است کمالنقش کلک تر پر خیال تر است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی‌ها و ویژگی‌های معشوق خود سخن می‌گوید. او چهره معشوق را به مه تشبیه می‌کند که نشانه خوشبختی است و لب‌های او را به کوثر، یعنی آبی زلال و خوش‌طعم، بی‌نظیر وصف می‌کند. زلف‌های او نیز مانند پر طاووس زیباست و شاعر خود را در مقابل این زیبایی‌ها ضعیف و آسیب‌پذیر احساس می‌کند. او به شکایت از دشواری‌هایی می‌پردازد که عشق و صبر به او تحمیل کرده و می‌گوید صبر او و رحم معشوق از همدیگر بسیار دور و غیر ممکن است. در پایان، به زیبایی‌های نقوش معشوق اشاره می‌کند که اگرچه دل‌انگیزند، اما در مقایسه با زیبایی واقعی او، فقط خیال‌پردازانه هستند.