شمارهٔ ۶۸۸

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: رییافتم۷ بیت

باز در آن کو گذری یافتمبر درش از کعبه دری یافتم

پیش گدایان سر کوی دوستملک جهان مختصری یافتم

جان و سر و دیده چه داریم دوستاز همه چون دوسری یافتم

گر نظر مردم مقبل به ماستآن ز قبول نظری یافتم

ای که گریزد دلت از داغ عشقرو که ترا بیجگری یافتم

بی خبر افتاده در آن کوست دلاین قدر از دله خبری یافتم

دلش شد و دلبر به کف آمد کمالگر شبه گم شد گهری یافتم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف تجربه‌های معنوی و عاشقانه خود می‌پردازد. او در کوی دوست به لطف و انوار الهی و عشق رسیده و از درگاه خداوند دریافته است. در کنار گدایان و عاشقان، ارزش‌های دنیا را بی‌اهمیت می‌داند و جان و سر خود را فدای عشق می‌کند. همچنین، به این نکته اشاره دارد که اگر مردم به او نظر لطف داشته باشند، این تنها به خاطر محبت خداوند است. شاعر در پی یافتن دل و کمال در عشق است و به دنبال دلی نگران، در مکانی است که عشق و معرفت را می‌جوید. در نهایت، به جستجوی عشق و زیبایی در میان گم‌شدگان اشاره می‌کند.