شمارهٔ ۶۷
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: مبااوست۷ بیت
آن چه روییست که حسن همه عالم با اوستدل در آن کوی نه تنهاست که جان هم با اوست
دم عیسی که به رنجور شفا میبخشددم نقد از لب او جوی که این دم با اوست
خانهٔ دل به خیال لب او دار شفاستچند نالد دل مجروح که مرهم با اوست
دهنت گرچه که او خاتم دلها دزددچون بخندد همه دانند که خاتم با اوست
گو میارید به ما شادی بگریخته راچه کنم شادی بی دوست که صد غم با اوست
صاحب درد ز طوفان بلا جان نبردنوح هرجا که رود دیدهٔ پر نم با اوست
روی زیبای تو در دیدهٔ گریان کمالکعبه حسن و جمال است که زمزم با اوست