شمارهٔ ۶۵۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اص۷ بیت

به نینی که بر آن در بریم سجده خاصهمیشه فاتحه خوانیم از سر اخلاص

دلا چو طالب وصلی ز آب دیده منالکه در به چنگ نیاره چو دم زند غواص

مراد هر دو جهان یافتم به دولت دوستدمی که یافتم از محنت رقیب خلاص

اب تو گشت مرا ساقیا برسم فدابریز خون صراحی که والجروح نصاص

به زاهدان نرسد بوی نو به رندان نیزعوام را چه رسد چون نمی رسد به خواص

حدیث سیمیذاران کران گران شنوندگرفته اند مگر گوش پارسا به رصاص

کمال شهر گرفتی به فضاهای غریبکه عام گیر بود در سخن معانی خاص

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معانی عمیق و تجربیات روحانی اشاره می‌کند. او از سجده و ادعیه خالصانه سخن می‌گوید و از تلاش برای رسیدن به وصالی واقعی با معشوق یاد می‌کند. شاعر بیان می‌کند که در کشمکش‌های زندگی، مراد خود را در دو جهان در محبت دوست یافته است و از سختی‌ها رهایی یافته است. همچنین به موضوعاتی از جمله عشق، عرفان و تفاوت در درک افراد (عوام و خواص) می‌پردازد و تأکید می‌کند که فهم عمیق‌تر تنها به دلی پاک و گوش شنوا نیاز دارد. کل این اشعار به جستجوی کمال و معنای واقعی زندگی مرتبط است.