شمارهٔ ۶۱۶

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: ستوبس۷ بیت

دل من طلبکار بار است و بسازین دل همینم به کار است و بس

شدم خاک و نگذشته بر من چو بادازو بر دل اینم غبار است و بس

به داغ فراموشیم ماند و رفتاز بارم همین یادگار است و بس

سر خود بر آن پای دارم مدامهمین دولتم پایدار است و بس

چه سودم ز سودای آن چشم مستکزو بهرة من خمارست و بس

چه بندم بر آن وعده امید نیزکو حاصل انتظار است و بس

مکن این همه دشمنی با کمالکه مسکین همین دوستدارست و پس

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دل و احساسات خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که دلش تنها از بار سنگین احساسات طلبکار است و از این وضعیت رنج می‌برد. با وجود اینکه او به خاک تبدیل شده و زمان بر او گذشته، تنها یادگارش همین احساسات فراموش‌شده است. او بر اعتقادات و آرزوهای خود پا برجا مانده و به دنبال آن است که از عشق و امید خود بهره‌مند شود. در نهایت، شاعر از کسی که با حسرت او دشمنی می‌کند، می‌خواهد که با او بهتر رفتار کند زیرا او فقط یک دوستدار است.