شمارهٔ ۶۰۰

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انیز۷ بیت

دریغ از جورت آمد وز جفا نیزکه با من آن نمی داری روا نیز

تو دشنامم دهی بهتر که غیریبخواند رحمتم گوید دعا نیز

چه صیدم من که یکبارم بفتراکنمی بندی نمی سازی رها نیز

هنوز اندر سرم مهر تو باشداگر از خاک من روید گیا نیز

به قتل من هوس تنها نه او راستکه هست آن آرزو در جان مرا نیز

دراز افتاده است آن رشته زلفرسد آن رشته یک روزی مرا نیز

کمال آئین خونریزی گر این استمخور انده که نگذارد ترا نیز

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس درد و رنجی عمیق اشاره دارد که شاعر به خاطر بی‌محلی و بی‌وفایی محبوبش تجربه می‌کند. او از اینکه محبوبش به او بی‌توجهی می‌کند و از او دور است، ناامید شده و اعتبارش را از دست می‌دهد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که حتی در این وضع، عواطفش نسبت به محبوبش همچنان زنده است و امید به بازگشت او را دارد. او به روشنی نشان می‌دهد که این حالت دشوار و دل شکستگی نه تنها او را آزار می‌دهد، بلکه آرزوهایی را که در دل دارد، نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.