شمارهٔ ۵۹۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ر۷ بیت

می خورد خونم به شوخی شاد و خندان آن پسرشیر مادر می خورد پنداری و مال پدر

تا معلم غمزه اش باشد که آموزد ادبجون ز شاگردست بسیاری معلم شوختر

بازی طفلان به خاک آمد شوم خاک رهشتا کند بازی کنان بر خاک راه خود گذر

چون به نیرش جان دهم سازید مرغی از گلمتا زند بر جای تیر اولم نبر دگر

ای مگس دور از لب یارم چور تار عنکبوتچون روی آنجا شکر خوردن مرا با خود ببر

سحر اگر دانستمی خود را مگس میساختممینشستم بر لبش گستاخ و میخوردم شکر

از در خلوت چو دید آن زلف و آن عارض کمالدر دعا پیچید چون شب بود نزدیک سحر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و جذابیت پسر نوجوانی می‌پردازد که به هر حال، شاعر به شوخی غبطه می‌خورد و به همین دلیل حسرت می‌خورد. او دقت می‌کند که چگونه این پسر به راحتی زندگی‌اش را می‌گذراند و در عین حال معلمی در انتظار ادب‌آموزی اوست. شاعر همچنین به تصورات خود دربارهٔ ارتباط با محبوبش و حسادت‌هایش به مگسی که به او نزدیک می‌شود اشاره می‌کند. در نهایت، تصویر زیبای شب و سحر با زلف و چهره محبوبش ترکیب شده و فضایی عاشقانه و رویایی ایجاد می‌کند.