شمارهٔ ۵۸۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ر۷ بیت

گر قبول نو فتد از من بیدل سیر و زرهر دو پیش تو فرستم مع شنی آخر

شب که مهمان من آیی من درویش ز آهسازم از بهر تو بریان همه مرغان سحر

بس کن ای باد صبه این حرکتهای خنکچند کردن به هوای خود از آن کوی گذر

آنچنان گنج خیال تو غنی ساخت دو چشمکه برفتند بجاروب مزه لعل و گهر

صفت قند لبت کرد مکرر طوطیپسته گفتش به ادب گو سخن و مغز مبر

خال ها بر لب شیرین تو دانی چه بودنقطه هانی که نهادند به بالای شکر

دید چشمان تر در دور رخ و گفت کمالفتنه گر مرد م کاننده درین دور قمر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از یک شاعر بیدل معروف است و به زیبایی عشق و تمایل به معشوق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که در شب مهمانی که معشوق به خانه‌اش می‌آید، همه چیز را به بهترین شکل آماده می‌کند. او از باد صبا می‌خواهد که دست از حرکت‌های سرد بردارد و از فضای دل‌انگیز عشق سخن می‌گوید. تصویر زیبایی از چشمان معشوق و لب‌های شیرین او به یاد می‌آورد و به وصف زیبایی و لذت‌های عشق می‌پردازد. در نهایت، شاعر به ویژگی‌هایی که معشوقش را خاص و منحصر به فرد می‌کند، اشاره دارد و از جاذبه و کمال او در میان دیگران سخن می‌گوید.