شمارهٔ ۵۵۵

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: اننباشد۷ بیت

هیچ آن دهان شیرین کس را عیان نباشدتو کوزه نباتی زانت دهان نباشد

گیرم که سازم از نوه همچون قلم زبانینام لب تو بردن حد زبان نباشد

بر لوح چهره اشکم خطها کشد به سرخیزینسان محرر آنرا خط روان نباشد

سوزم به آه سینه جانهای دردمندانتا بر در تو جز من کس جان فشان نباشد

دل ز آن میان نیابد هرگز نشان بجستنبر تن منبران را از مو نشان نباشد

از آه من به بستان دور از تو بر درختانمرغی نگشته بریان در آشیان نباشد

نتوان کمال بستن طرف از میان خوبانجان و سری که داری تا در میان نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار به تبیین احساسات عمیق عاشقانه و دشواری‌های ابراز عشق پرداخته است. شاعر به این نکته اشاره دارد که هیچ کس نمی‌تواند شیرینی محبت و عشق را بدون عشق واقعی تجربه کند. او از دشواری‌های بیان عشق می‌گوید و اینکه عشق به معشوقش نه تنها در واژگان بلکه در احساساتش نیز نمود دارد. شاعر همچنین به فقدان نشانه‌ای از عشق در دوری از معشوق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که درد و رنج او ناشی از جدایی است و این جدایی باعث می‌شود که عشق او به طرز عجیبی بی‌نظیر و بی‌حد و حصر باشد. در نهایت، او تأکید می‌کند که عشق واقعی جز با وجود معشوق معنا ندارد.