شمارهٔ ۵۲۴

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انیچند۷ بیت

می برند از تو جفا بی سرو سامانی چندچند ریزی به خطا خون مسلمانی چند

کشور حس بتان کرد پریشان سر زلفکه نخوردند غم حال پریشانی چند

رفته پیکان تو در سینه و خون آمده گیرخود چه آید ز دل و دیده گریانی چند

از رخ آویختهای هر طرفی زلف بخمتا بری گوی دلی چنه به چوگانی چند

بی منت رفتنه گلزار چه دامن گیرستپاره گیر ای گل نورست گریبانی چند

زاهدان فایده عشق ندانند که چیستنکند فایده این نکته نادانی چند

می کشیدی ز جگر تیر تو یک روزی کمالبافت در آتش دل تافته پیکانی چند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مسائل مربوط به عشق، درد و رنج انسانی اشاره می‌کند. او از بی‌نظمی و جفاهایی که بر سر عشق و ارادت به معشوق می‌آید، سخن می‌گوید. شاعر به تضادهای موجود در عشق اشاره می‌کند و از زخم‌هایی که به قلبش وارد شده، یاد می‌کند. او احساس پریشانی را در پی عشق و فراق، و نادانی زاهدان که عشق را درک نمی‌کنند، به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر به دلبستگی‌اش به معشوق و تیرهای عشقی که در دلش نشسته، اشاره می‌کند. این شعر به نوعی ترکیبی از زیبایی و درد است.