شمارهٔ ۵۰۳

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: اننباشد۷ بیت

ما را دگر بر آن در خواب شبان نباشدبالین دردمندان جز آستان نباشد

چشمم ستاره گیرد شبها بخواب رفتنگر آه و ناله ما بر آسمان نباشد

پیش تو بر ندارد صوفی صر غرامتپر شکرانه وار جانش تا در میان نباشد

من کی چنان دلی را پهلوی خود نشانمکز ناوک تو صد جا بر وی نشان نباشد

دل از تو بر گرفتن بر دیگری نهادندر عقله این نگنجد در خاطر آن نباشد

چشم تو دوست دارم و آن تیر غمزه را همآزار دوستانم بر دل گران نباشد

داری کمال جانی بر دوستان برافشانعاشق جوی نیرزد گرجان فشان نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عمق درد و احساس تنهایی شاعر است. او می‌گوید که شب‌ها در خواب نمی‌تواند آرام بگیرد و تنها در آستان محبوبش امیدی به آرامش پیدا می‌کند. حتی با وجود غم و ناله، اگر محبوبش در آسمان نباشد، این احساسات بی‌ثمرند. شاعر از وجود محبوبش قوت می‌گیرد و می‌گوید که هیچ‌یک از دردها و رنج‌ها را نمی‌تواند در کنار دل دیگری قرار دهد. در نهایت، او عشق و زیبایی چشم محبوبش را ستایش می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که عشق راستین ارزش هرگونه رنج و غم را دارد.