شمارهٔ ۵۰۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: رخواهیمکرد۷ بیت

ما بکوی یار خود بخود سفر خواهیم کردسر بر رخ او هم به چشم او نظر خواهیم کرد

هر کسی از سرزمینی سر بر آرد روز حشراز خاک آستانش سر بدر خواهیم کرد

جنگها داریم با زلفش ولی در پای اوباز اگر افتیم با همسر بر خواهیم کرد

گر سپر مانع شود نیری که بر ما افکندبار دیگر جنگ سخنی با سپر خواهیم کرد

ناگهانی کز تو تشریف بلا کمتر رسدزانای ناگهان هر یک حذر خواهیم کرد

شنو ای داناه حکایتهای ما دیوانگانورته ما از خود ترا دیوانه تر خواهیم کرد

ور به ما همراه خواهی شد ز خود بگذر کمالزانکه ما از منزل هستی سفر خواهیم کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر حاکی از عشق و شوق به دیدار محبوب است. شاعر اعلام می‌کند که به دلخواه و به طور خودجوش به سفر به سوی یار خواهد رفت و در کنار او به تماشا و عشق می‌پردازد. در روز قیامت، هر کسی از زمین خود خارج خواهد شد و به سوی محبوب می‌رود. شاعر همچنین به جنگ های عاشقانه‌ای که با زلف محبوب دارد اشاره کرده و بیان می‌کند که حتی در این نبردها نیز به پای او خواهد افتاد. اگر مانعی بر سر راه باشد، بار دیگر با آن موانع سخن خواهد گفت. او از دانایان می‌خواهد که داستان‌های دیوانگی آن‌ها را بشنوند و در نهایت، به عشق و سفر به سرزمین وجودی بالاتر دعوت می‌کند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده‌ی عشق شدید و آماده‌بودن برای گذر از موانع برای رسیدن به محبوب است.