شمارهٔ ۴۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: دمارا۷ بیت

مکش بر هر دلی تیر و مکش باز از حسد ما راکزان مژگان ز صد ناوک صد و یک می رسد ما را

به هجران جنگها داریم بی زلف و دهان تواز آن میم و دو دال امروز می باید مدد ما را

رقیبا چند چون آب از تو باشد پای من لرزان رها کن باغبان یک دم به پای سرو خود ما را

دل ما می کشد خطی که آمد جانب رویتهمیشه جانب روی نکو دل می کشد ما را

نمی خسبند مرغان چمن از ناله‌ام شبهاکه بالا دست شد آه از غم آن سرو قد ما را

ز کویش بر کفن گردی اگر با خود توان بردندری از روضه بگشایند بر خاک لحد ما را

کمال این ریش را صورت نه بندد مرهم و درمانچو این داغ از ازل آمد بسوزد تا ابد ما را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و درد جدایی است. شاعر از تیر عذاب و حسدی که بر دل او اثر می‌گذارد سخن می‌گوید و می‌گوید که هر بار با چشمان معشوق، هزاران تیر به او می‌رسد. او در غیاب معشوق، جنگ‌های درونی را تجربه می‌کند و از زلف و لب او بی‌نصیب است. شاعر صفاتی از رقیبان را یادآوری می‌کند و از باغبان می‌خواهد که یک لحظه به حال او نگریسته و او را فراموش نکند. او همچنین اشاره دارد به اینکه مرغان چمن شب‌ها به خاطر ناله‌هایش نمی‌خسبند و از غم عشقش می‌گوید. در نهایت، شاعر با ناله‌های جانسوزی که دارد، بیان می‌کند که درد و رنج او از ابتدا تا ابد ادامه خواهد داشت.