شمارهٔ ۴۸۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انیدارد۷ بیت

گرچه سرو چمن از آب روانی داردنتوان پیش قدت گفت که جانی دارد

به لب تشنه نشان می دهد از آب حیاتخاک راهی که ز پای تو نشانی دارد

عاشق ار قد نو خوانده به گمان سرو بهشتعاشق پاک نظر راست گمانی دارد

زان میان نیست نشان و سختی نیست در آنسخن آنجاست کسی را که دهانی دارد

نسبتی کرد در آن سوی میانرا به خبالکمرش بست خیالی که میانی دارد

ای که گفتی ز پیش اشک چو گلگون مدوانبا کسی گوی که در دست عنانی دارد

باره اندوه و غم بار بک روح کمالبر دل و دیده گران نیست گر آنی دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر در مورد زیبایی و جاذبه‌ای است که در وجود یک شخص (که به نظر می‌رسد نماد یک معشوق باشد) نهفته است. شاعر به توصیف ویژگی‌های ظاهری و باطنی او می‌پردازد و بیان می‌کند که حتی با وجود زیبایی‌های ظاهری دیگران، هیچ‌کس نمی‌تواند به اندازه او جذاب و دل‌انگیز باشد. او به عشق و احساساتی که نسبت به این معشوق دارد اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق واقعی فراتر از ظواهر است و به درک عمیق‌تری از آن شخص نیاز دارد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که با وجود درد و غمی که از عشق می‌کشد، این احساسات برایش گران‌بها و باارزش‌اند.