شمارهٔ ۴۶۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ابازخودرود۷ بیت

عکس رویت چون فتد در آب آب از خود رودگر فشانی زلف مشکین مشک ناب از خود رود

باد حاجت نیست کز رویت بر اندازد نقاببا تو چون خود روبرو آبد نقاب از خود رود

آستین افشان در آگه گه به خوبان در سماعتا در آبد مه به چرخ و آفتاب از خود رود

اشک من در خوشاب است آن لب خاموش لعل لعلچون گویا کتی در خوشاب از خود رود

من نه تنها رفته ام در حیرت آن چشم مستهر که بیند آنچنان مسنی به خواب از خود رود

سینه بر آتش کباب است و ز سوز او دلمبر مثال قطره خون کر کباب از خود رود

با خیال آن دو ب هر دم رود از خود کمالمر کرا در سر بود چندین شراب از خود رود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و تأثیرگذاری عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصویرهایی شاعرانه، به توصیف حالات خود در برابر معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که هرگاه تصویری از معشوق را در آب می‌بیند، زیبایی آن باعث می‌شود که آب نیز از خود جریان بیفتد. همچنین اشاره می‌کند که نیازی به باد نیست تا از چهره معشوق پرده بردارد، زیرا خود معشوق آنقدر درخشان است که در مقابلش همه چیز محو می‌شود. شاعر از اشک‌هایش می‌گوید که به خوشاب تشبیه شده و در نهایت به حیرت و عشق خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که سینه‌اش از عشق در آتش است و قلبش مانند قطره‌ای از خون در حال سوختن است. در کل، این شعر از عشق عمیق و تأثیرات آن بر زندگی و حالت‌های روانی شاعر سخن می‌گوید.