شمارهٔ ۴۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ارما۷ بیت

گر به جستن یافت گشتی یار ماغیر جویایی نبودی کار ما

گر شدی دیدار او دیدن به خوابخواب جستی دیده بیدار ما

گر به داغش سینه زخمی یافتییافتی مرهم دل افگار ما

کس دوای ما و درد ما نیافتچند می جوید طبیب آزار ما

جان و سر در حلقه سودای اوگر به هیچ ارزد زهی بازار ما

هر حکایت کز لب او می کنیمبوی جان می آید از گفتار ما

یار چون بشنید گفتارت کمالگفت مولانائی و عطار ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به جستجوی یک یار و محبت اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر به دنبال یار خود باشی، هیچ کار دیگری جز جستجو برایت وجود ندارد. حتی اگر یار را تنها در خواب ببینی، آن نیز عمیقاً در احساساتش تأثیر دارد. درد و رنج عاشقانه را به مرهمی که بر دل می‌نشیند تشبیه می‌کند و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند دردی را که داریم درمان کند. در نهایت، به شکوه و زیبایی کلام یار اشاره می‌کند که جان را به انسان القا می‌کند و از آن لذت می‌برد. شاعر در پایان، یار را به مولانا و عطار تشبیه می‌کند و از کمال او سخن می‌گوید.