شمارهٔ ۴۱۹

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ینبود۷ بیت

دوشینه ازو کلبه ما شاه نشین بودغمخانه درویش به از خلد برین بود

هم دولت سلطانی و هم پایه شاهیدر بارگه عشرت ما عیش کمین بود

حاجت بمی و نقل نبده مجلسیانراکان لب بشکر خنده هم آن بود

از گوشه خاطر بنشاط نظر اوو همین بود اندیشه برون آمد و غم نیز بر این بود

دل رفت به حیرت همه شب در سر آن زلفکر طالع شوریده امیدش به چنین بود

القصة بنظاره آن روی براندیمعیشی که به از مملکت روی زمین بود

من بعد کمال از اجل اندیشه نداردکز زندگیش غایت مقصود همین بود

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و خوشی‌های یک کلبه که در آن زندگی می‌کند صحبت می‌کند و آن را شاه نشینی بهتر از کاخ‌های سلطنتی می‌داند. او به عشق و شادی‌هایی اشاره دارد که در آنجا تجربه می‌کند و معتقد است که خوشی‌های این زندگی حتی بالاتر از بهشت است. دل او به خاطر زیبایی‌ها و لحظاتی که در آنجا می‌گذرانیده، حیرت‌زده است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که آنچه از زندگی می‌خواهد، نه مقام و منزلت، بلکه همین خوشی‌های ساده و عمیق است.