شمارهٔ ۴۰۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ومیداند۷ بیت

دل کجا شد خبرش غمزهٔ او می‌داندمست هرجا که کبابست بو می‌داند

هر پریشانی و آشوب که جان را ز قاستدل دیوانه از آن سلسله مو می‌داند

من از آن سرو که به دیده نشاندم نبرمباغبان قیمت سرو لب جو می‌داند

بار گویند چه خواهد به تو داد از لب خویشمن چه دانم کرم دوست همو می‌داند

بر درت طاقت بیداری من کس را نیستنیست حاجت به گواهم سنگ کو می‌داند

ناصِحا مصلحت من هوس روی نکوستهرکسی مصلحت خویش نکو می‌داند

کرد چون زلف تو با غمزه فرو داشت کمالزآن که بدمستی آن عربده‌جو می‌داند

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات و عشق خود می‌پردازد. او بیان می‌کند که دلش چه حالی دارد و این را فقط محبوبش می‌داند. در هر کجا که شادابی و خوشی باشد، او به آنجا نیز راه می‌یابد. عشق و پریشانی‌ها را به زلف محبوبش نسبت می‌دهد و می‌گوید که هیچ کس جز خود او نمی‌تواند عمق احساساتش را درک کند. همچنین اشاره می‌کند که دیگران نمی‌توانند او را درک کنند و مصلحت هر کس را خود او می‌داند. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که زیبایی و کمال محبوبش او را مجذوب کرده است و این احوال را تنها او می‌فهمد.