شمارهٔ ۳۷۳

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: رد۷ بیت

چرا نسیم صبا خاک پاش میسپردچه دیدهاست برو زیر پا نمینگرد

از سایه مگس آن رخ چو میبرد آزاربپوش گو لب شیرین کز آن طرف نپرد

ز ضعف گشت خیالی بد آن هوس تن منکه باد یک سحر آنجا خیال من ببرد

زیر پا چو شکستی دلم برید ز جانهر آبگینه که در پای بشکنی ببرد

ز حسنت ار ورقی میشمرد گل خود راتمام شد ورق او دگر چه میشمرد

بگفت از سر زلفم دلت چرا نگذشتشبست تیره و راه درازه چون گذرد

اگر ز ب نفرستی به غم نصیب کمالهزار لقمه کسی بی نمک چگونه خورد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساساتی ناشی از عشق و سوختگی دل را بیان می‌کند. او به نسیم صبا اشاره می‌کند که چگونه با خاک پاشیدن، زیبایی و لطافت را گسترش می‌دهد، اما خود او نمی‌تواند زیبایی مورد نظرش را ببیند. شاعر به آزارهای روحی ناشی از جدایی و ضعف ناشی از هوس اشاره می‌کند و می‌گوید هر ارتباطی که شکسته شود، مانند شکستن یک آبگینه، دردناک و صدمه زننده است. در ادامه، به زیبایی و ارزش عشق اشاره کرده و بیان می‌کند که اگر تحولی در عشق و ارتباط نداشته باشد، هرگونه لذت از زندگی بی‌معنا خواهد بود. شاعر در نهایت با اشاره به تاریکی شب و طولانی بودن مسیر، از غم و تنهایی ناشی از عشق بی‌ثمر شکایت می‌کند.