شمارهٔ ۳۶۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: رمیریزد۵ بیت

ناز گلبرگ رخت سنبل تر می‌ریزدلالهٔ سوخته‌دل خون جگر می‌ریزد

هرشب از شرم گلستان جمالت صنماآب از چهره خورشید و قمر می‌ریزد

زلف تست آنکه پریشان شود از باد صبایا مگر گرد شب از روی سحر می‌ریزد

روشن است این جهان کاینهٔ بدر منیرهر شب از حسرت روی تو به سر می‌ریزد

مردم چشم کمال ارچه ندارد زر و سیمدر قدم‌های خیال تو گهر می‌ریزد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق است که به نحوی احساسات عمیق عاشق را به تصویر می‌کشد. شاعر به جمال و شادابی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید گل‌ها و سبزه‌ها تحت تأثیر زیبایی او ذره ذره می‌ریزند. همچنین، از حسرت و اشتیاقی که او به معشوق دارد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی زیبایی طبیعت هم از حضور معشوق تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در نهایت، شاعر می‌گوید که هرچند مردم ممکن است ظاهری فقیر داشته باشند، اما در عشق به معشوق خود گوهرهای ارزشمندی در دل دارند.