شمارهٔ ۳۶۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: یدهنشد۹ بیت

تا رخت روشنی دیده نشددیده را روشنی دیده نشد

در نپیچند بدو غم شب و روزتا به رخ، زلف تو پیچیده نشد

در لبت زلف نپیچد چه عجبچه شکر بود که پیچیده نشد

رازم از چاک گریبان شده فاشکه چنان بود که پوشیده نشد

گرچه شد دل ز غمت یکسر مویکسر مو ز تو رنجیده نشد

تا کی است این ستم ای سنگین دلعاشق از سنگ تراشیده نشد

همه در خاک رهت پوسیدیمبود با داغ تو دزدیده نشد

مگر آن دیده که تو دیده شویهم کف پای تو بوسیده نشد

کی خورد بر ز تو نادیده کمالنخل تا دیده نشد چیده نشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و دردهایی می‌پردازد که شاعر به خاطر دوری و خطر از دست دادن معشوق تجربه می‌کند. شاعر می‌گوید که تا زمانی که چهره محبوبش روشن نشده، دلش نیز روشنایی نمی‌گیرد. او به پیچیدگی‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که راز عشقش فاش شده، و گرچه دلش از غم محبوب زخم خورده، اما هنوز ناامید نیست. شاعر از ستمی که بر او می‌رود سخن می‌گوید و به عمق احساساتش اشاره می‌کند. در نهایت، او به زیبایی محبوب و نقصان درک آن اشاره می‌کند و از اینکه محبتش قابل لمس نیست، ابراز تاسف می‌کند.