شمارهٔ ۳۱۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: مدهد۷ بیت

از لیش هر گه که خواهم کام دشنام دهداگر نه مطفل است و خورد بازی چرا کام دهد

ساحری بنگر که چون نقلی بخواهم زان دهانبسته بنماید ز لب وز غمزه بادامم دهد

گویدم یک روز سیمین ساعدم بینی بدستاز انتظارم سوخت تا کی وعده خامم دهد

مستنی خواهم که هشیاری نباشد هر گزشساقئی کر تا به یاد لعل او جامم دهد

قاصد آنم که جان افشانمش از هر طرفقاصدی گر زآن طرف آید که پیغامم دهد

در بهای خاک پایش نیستم نقدی دریغکو فریدون تا دوصد گنج گهر وامم دهد

خلق گویند از سخن مشهور عالم شد کمالمعنی خاص است و بس کو شهرت عامم دهد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به بیان احساسات و آرزوهای خود می‌پردازد. او از شخصی که دوستش دارد، می‌خواهد که به او توجه کند و در انتظار لحظه‌ای است که آن شخص محبت و عشقش را به او ابراز کند. شاعر همچنین اشاره می‌کند که از دست رفته‌های پیوسته‌ای رنج می‌برد و حسرت لحظات شاد و بی‌خیالی را دارد. او به خود می‌گوید که در پی یک نوع مستی و دوری از واقعیت است و در جستجوی نوشیدنی‌ای است که یاد عشقش را برایش به ارمغان آورد. در نهایت، شاعر به وفور گنج و ثروت اشاره می‌کند و به طور کلی بر روی ابعاد عاطفی و عمیق زندگی تمرکز دارد.