شمارهٔ ۳۰۱
وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: امدارد۵ بیت
آن شهسوار خویان بارب چه نام دارددر حسن و دلربائی لطف تمام دارد
عشان را حلال است اندوه دوست خوردنخونش حلال بادا آنکو حرام دارد
دل خواهد که گیرد سیم برش در آغوشبیچاره در سر خود سودای خام دارد
سر آهوی شیر گیرش بر طرف لاله زارشاز بهر صید دلها از مشک دام دارد
مه چون تمام گردد پیوسته در کمالستزانروی در دل او مهرش مقام دارد