شمارهٔ ۲۷۷

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: رنیست۷ بیت

هر که را نقش خط و خال تو در خاطر نیستگر دم از مشک زند خاطر او عاطر نیست

صورتت مظهر معنی ست ولی این معنیهمچو حسن دگران ، بر همه کس ظاهر نیست

ساکن کوی تو از دور رخت بیند و بسباغبانیست که بر برگ گلی قادر نیست

دل شدم ریش مگر حق نمک نشناسدزآن لب همچو شکر گر به شکر شاکر نیست

هست دلدار به ما حاضر و ناظر همه جالیکن از تفرقه ، یک دم دل ما حاضر نیست

ذکر رندی که در دیر زند باد بخیرگر به هر جا که فتد ، غیر تو را ذاکر نیست

کرد با وصل قدت ، همّت خود صرف کمالهمتی ، کان به تو معروف بود ، قاصر نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عشق و محبت اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر کسی نقش محبوبش را در خاطر ندارد، حتی عطر مشک هم نمی‌تواند او را به یاد معشوق بیاندازد. زیبایی محبوب تنها به ظواهر محدود نیست و درک عمیق‌تری نیاز دارد. شاعر به تشبیه باغبانی می‌پردازد که تنها می‌تواند زیبایی گل را از دور ببیند و نمی‌تواند آن را لمس کند. او نسبت به دل خود که به یاد محبوبش پریشان است، گله‌مند است و ابراز می‌کند که اگرچه محبوب همیشه در دسترس است، دل او به خاطر تفرقه‌ها نمی‌تواند آرامش یابد. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که عشق واقعی فراتر از کلمات و ظواهر است و نیاز به درک عمیق‌تری دارد.