شمارهٔ ۲۶۷

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: یرایدوست۷ بیت

نیست غیر از تو دستگیر ای دوستدست افتادگان بگیر ای دوست

آفتابی تو ما چو ذره همهتو بزرگی و ما حقیر ای دوست

از کریمان شود قیر غنیتو کریمی و ما فقیر ای دوست

گرچه قلب است نقد دل بپذیرکه توئی پاره دلپذیر ای دوست

هر دلی را کجا خبر زین رازکه توئی واقف ضمیر ای دوست

با که گویم ترا که مانندیچون نمی بینمت نظیر ای دوست

در همه ملک پادشاست کمالتا که در دست تست اسیر ای دوست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عشق و وابستگی عمیق به دوست اشاره دارد. شاعر از دوست می‌خواهد که به یاری کسانی که به بن‌بست رسیده‌اند بشتابد و خود را برتر از آن‌ها نبیند. او از این که دوستش بزرگ و خود را کوچک احساس می‌کند، سخن می‌گوید و به کریمی او اشاره می‌کند که می‌تواند به فقیران و نیازمندان کمک کند. شاعر به زیبایی و منحصر به فرد بودن دوستش می‌پردازد و از این که هیچ کس را شبیه او نمی‌بیند، ابراز حیرت می‌کند. پایان شعر نیز بر وابستگی عمیق خود به او تأکید می‌کند و قدرت و کمال دوستی را یادآور می‌شود.