شمارهٔ ۲۶۴
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ست۷ بیت
مه را ز ثاب حسن تو هر شب قیامت استکان سرو را چه شیوه رفتار و قامت است
گر خلق را ز عشق تو باشد قیامتیباری نیامت دل ما زآن قیامت تست
از خاک کوی دوست برانگیختی مرایا ایها الرقیب چه جای ملامت است
بر باد می دهم به هوای تو عمر خویشتا ذرهای ز خاک وجودم سلامت است
چشمی که جز بروی تو روزی نظر فکندامروز از خجالت آن در ندامت است
ما را بروز وصل تو بریان هزار جانبر عاشقان کری تو یکسر غرامت است
بشکن کمال بر سر سجاده توبه راکاینجا چه جای توبه و زهد و سلامت است