شمارهٔ ۲۴۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ویماست۷ بیت

ما عاشقیم و رند، خرابات کوی ماستروی شرابخانه و عشرت به روی ماست

ای شیخ اگر به صومعه ها دار و گیر نیستخمّارخانه ها همه پر های و هوی ماست

ما با کسی نگفته حدیثی میان شهرهر جا که مجمعی ست همه گفتگوی ماست

ما را به رنگ و بوی جهان التفات نیستگلزار عمر اگر چه پر از رنگ و بوی ماست

آبی کز آن حیات ابد یافت جان خضراز ما بجو که رشحه رشیع سبوی ماست

گفتی شرابخوارگی و عشق خوی تستآری شرابخوارگی و عشق خوی ماست

کردم ز دوست آرزویی گفت ای کمالبگذر ز آرزو اگرت آرزوی ماست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و مستی است و به بیان حسی عمیق و شورانگیز از زندگی و شادی می‌پردازد. شاعر خود را عاشق و رند می‌نامد و به خیابان‌ها و محافل شادمانی اشاره می‌کند که پر از شادی و سرور است. او به انتقاد از شیخ‌های صومعه نشین می‌پردازد و می‌گوید که خمارخانه‌ها جای خوشبختی و شادمانی هستند. همچنین، او به عدم توجه به ظواهر دنیا و رنگ و بوی آن اشاره می‌کند و بر اهمیت عشق و شرابخواری و پیوند آن با زندگی تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر از دوستش می‌خواهد که از آرزوها بگذرد و به عشق و حال کنونی بپردازد.