شمارهٔ ۲۳۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: منایناست۷ بیت

گو خلق بدانید که دلدار من این استمعشوق ستمکار جفاکاره من این است

محبوب من و جان من و همنفس منخویش من و پیوند من و بار من این است

بوی سر زلفش به من آرد همه شب باداز همنفسان یار وفادار من این است

من خاک رهم بلکه بسی کمتر از آن نیزدر حضرت او قیمت و مقدار من این است

تنواخت به نیر دگری کشته خود رااز غمزه صید افکنش آزار من این است

با آنکه طبیب است شود شاد به دردمداند که دوای دل بیما من این است

گویند کمال از پی او چند گنی جانتا هست ز جانم رمقی کار من این است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلبراست که شاعر با احساسات عمیق خود نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او از ستمکاری و جفاکاری معشوق صحبت می‌کند و در عین حال، او را محبوب و هم‌نفس خود می‌داند. شاعر بوی زلف معشوق را به شب‌باد تشبیه کرده و خود را در مقابل او همچون خاکی کم‌ارزش توصیف می‌کند. همچنین، از عواطفش در مقابل معشوق و آثار درد و رنج ناشی از عشق می‌گوید و تأکید می‌کند که حتی در درد و رنج، یاد او برایش تسکین‌دهنده است. در نهایت، شاعر می‌گوید که تمامی آرزوها و خواسته‌های او چه در زندگی و چه در مرگ با عشق او گره خورده است.