شمارهٔ ۱۷۰

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ینمایدوست۷ بیت

ز عشقت بی کس و مسکینم ای دوستاگر بیدل نیم بی دینم ای دوست

مرا صد بار گفتی خواهمت کشتبکش بک ره مکش چندینم ای دوست

تو دشمن دوستی من دوست دشمنتو آنی در وفا من اینم ای دوست

گزین تر از همه رأی من این استکه بر تو دیگری نگزینم ای دوست

چو شمعم گفته ای بنشین بر آتشز جان برخیزم و بنشینم ای دوست

به بهای غمت پروانه سان سوختمگس را بال بر بالینم ای دوست

کمال از ضعف شد هیچ و هیچشنمیپرسی چنین میبینم ای دوست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر احساسات عمیق عاشقانه یک فرد را بیان می‌کند. شاعر به دوست خود می‌گوید که به خاطر عشق او تنها و بی‌کس شده و حتی اگر بی‌دین باشد، به او عشق می‌ورزد. او اشاره می‌کند که دوستش بارها تهدید به کشتن او کرده، ولی او هنوز به عشق خود ادامه می‌دهد. شاعر کنش دوستش را متناقض می‌داند و اصرار دارد که هیچکس را جز او نمی‌خواهد. البته با وجود سختی‌ها و دردهای ناشی از عشق، او به این روابط ادامه می‌دهد و به کارش به عنوان پروانه‌ای که به خاطر عشقش می‌سوزد، افتخار می‌کند. در نهایت، شاعر از ضعف خود و غم ناشی از عشق می‌گوید و از دوستش انتظار دارد که به حال او توجه کند.