شمارهٔ ۱۱۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: هاست۷ بیت

تا خیالت را دلمه منزلگه استاز مه تو منزل من پر مه است

گر لبت بوسم ز بسمل چاره نیستکافتتاح ملح از بسم الله است

یک شبی با ما نشین کز دور عمریک شبی ماندست و آن هم کوته است

محنت هجر تو ساعت ساعت استدولت وصل تو ناگه ناگه است

تا چه گونی حاضرم و مستمعچاکران را گوش بر حکم شه است

من به دزدی گیرم آن چاه ذقنکانکه عقل کل ببردست آن چه است

ریختی بر هر رهی خون کمالتا نگویند این چه خون بیره است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و انتظار است. شاعر از محبوب خود می‌خواهد که مدتی در کنار او بماند، زیرا عمر کوتاه است و دوری از او بسیار سخت و عذاب‌آور است. او به احوالات عاشقانه‌اش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق و وصال محبوب آنقدر ارزشمند است که حتی نداشتن عقل را نیز تحمل می‌کند. همچنین شاعر به قدرت عشق و تاثیرات آن بر زندگی اشاره کرده و از درد و رنج‌هایی که به خاطر جدایی از محبوبش می‌کشد صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که خون جانی که به خاطر عشق ریخته می‌شود، نشانه‌ای از عمق احساسات است.