شمارهٔ ۱۱۰

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ینیافت۷ بیت

بیخدمت تو کس به جهان عزتی نیافتشاهی که چاکر نو نشد حرمتی نیافت

در نامه سعادت خود دردمند عشقبیداغ محنتی رقم دولتی نیافت

تا غم نخورد و درد نیفزود قدر مردتا لعل خون نکرد جگر نیمنی نیافت

دل زان لب و دهان نتوانست برد جانبودش مجال تنگ مگر فرصتی نیافت

بی خنده تو کان نمک خوان رحمت استجان از نعیم هر دو جهان لذتی نیافت

پشمینه پوش خرقة سالوس تا نسوختاز جامه خانه کرمت خلعتی نیافت

چندانکه باز جست در اعمال خود کمالمقبول تر ز ترک ریا طاعتی نیافت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم احترام و عزت در زندگی اشاره دارد. شاعر به این نکته تأکید می‌کند که بی‌خدمت به دیگران، هیچ‌کس در دنیا به مقام و عزتی نمی‌رسد. او می‌گوید که کسی که خود را در خدمت دیگران قرار ندهد، شایستگی افتخار و اعتبار را نخواهد داشت. همچنین، او به دردها و رنج‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که فردی نمی‌تواند به سعادت دست یابد مگر آنکه با غم و درد مواجه شود. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که حتی تلاش در کارهای نیک و اعمال خوب نیز بدون صداقت و بدون ریا، به ارزش و مقبولیت منجر نمی‌شود.