شمارهٔ ۱۰۷

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: ینتراست۷ بیت

بی تو مرا چشم جهان‌بین تر استچهره به خون دل غمگین تر است

در تب هجر تو لب و چشم منیک دو دم آن خشک و دمی این تر است

هیچ شبی بر سر بستر مرادیده نخسبید که بالین تر است

لشکری عشق ترا ز آب چشماسب تر و جامه تر و زین تر است

طفلی و آید ز تو شوخی ملیحزانک ز شیرت لب شیرین تر است

هر که خجل شد به عرق تر شودپیش رخت زان گل رنگین تر است

در صفت خال و خط او کمالدم به دم انفاس تو مشکین تر است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و دلتنگی شاعر نسبت به معشوق است. او به وضوح می‌گوید که بی حضور معشوق، زندگی برایش سخت‌تر و غمگین‌تر شده است. شاعر از عذاب هجرانی که در آن به سر می‌برد، صحبت می‌کند و توصیف می‌کند که حتی در شب‌ها نمی‌تواند بخوابد. عشق او به حدی عمیق است که تمام جنبه‌های زندگی‌اش تحت تأثیر قرار گرفته؛ به گونه‌ای که حتی اشک‌هایش هم به یاد معشوق به شکل سربازان عشق در آمده و لباس و زین عشقش را تر کرده است. او به زیبایی‌ها و ویژگی‌های معشوق اشاره می‌کند و در نهایت این احساسات را با توصیفاتی از جمله خال و خط معشوق، تشدید می‌کند. در کل، شعر حسرت و زیبایی عشق را به تصویر می‌کشد.