شمارهٔ ۱

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: الاستاورا۷ بیت

آنکه دل در هوس روز وصال است او راخواب شب در سر اگر هست خیال است او را

دل ز چشمش چه شد ار کرد سوال نظریچون نظرهاست در آن جای سوال است او را

خال لبهاش به خون دل صاحب نظرانتشنه از چیست چو در پیش زلال است او را

دل بیمار من از دال و الف خالی نیستتا قد چون الف و زلف چو دال است او را

به جگر خوردن بسیار به کف کرد غمشخون عشاق بخور گو که حلال است او را

آفتاب از هوس آنکه شود همسر اوایستد راست و زان بیم زوال است او را

به کمال است و بس این جور و جفا و ستمشاین صفتها که شنیدی به کمال است او را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات و آرزوهای عاشقانه اشاره دارد. شاعر در آن به شخصی که در انتظار وصال معشوق است، می‌پردازد و بیان می‌کند که خواب‌های او از خواسته‌هایش ناشی می‌شود. او به زیبایی و تاثیر چشم‌های معشوق اشاره می‌کند و تنهایی و درد دل خود را به تصویر می‌کشد. همچنین، شاعر به عشق و اشتیاقی که به معشوق دارد، تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که حتی درد و رنج ناشی از عشق نیز کم و کاستی ندارد. در نهایت، شاعر زیبایی و کمال در صفات معشوق را ستایش می‌کند و نشان می‌دهد که این صفات او را منحصر به فرد کرده است.