شمارهٔ ۳۲۷

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: لاو۶ بیت

دلیر آن است که در دیده بود منزل اوخوب دیده ست گر آن ماه بخواهد دل او

مشکلی گر شود از جانب زلفش دل رانگشاید به جز از باد کسی مشکل او

اگر از رنج طلب در ره او طالب راوصل حاصل نشود پس چه بود حاصل او

هرکس از عشق به توفیق هدایت نرسدجز شهیدی که غم یار بود قاتل او

هرکه روزی به تمنای رخش خاک شودگُل رحمت بدمد تا به ابد از گِل او

جان بدادی به غم یار خیالی لیکننقد جان نیست متاعی که بود قابل او

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلیر بودن عاشق است. شاعر بیان می‌کند که اگر دل عاشق در نظر معشوقش زیبا باشد، در آن صورت محبتش نیز عمیق‌تر است. او به مشکلاتی که از زلف معشوق ناشی می‌شود اشاره می‌کند و می‌گوید که این مشکلات تنها با باد (شاید نماد عشق آزاد) حل می‌شوند. اگر کسی به خاطر عشقش رنج می‌برد و به وصال نرسد، زندگی‌اش بی‌نتیجه است. شاعر همچنین بیان می‌کند که عشق نیازی به فداکاری دارد و تنها افرادی که به عشق واقعی رسیده‌اند، می‌توانند به مقام شهادت در عشق نائل شوند. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که جان دادن به خاطر خیال معشوق ارزشمند است، اما جان انسانی هیچ قیمتی ندارد که قابل مقایسه با عشق باشد.