شمارهٔ ۲۲۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: یشمیدارد۵ بیت

گهی چشمت به نیش غم دلم را ریش می‌داردگهی قدّت به شوخی سرو را پا پیش می‌دارد

دلی دارم پیِ قربانیِ چشمت چه باید کردمرا با شیوه‌ای آن ترک کافرکیش می‌دارد

همه شب شمع را بر رغم من دل ز آن همی‌سوزدکه آن کم عمر را از خود غم من بیش می‌دارد

دلم با عشق از آن دعویّ خویشی می‌کند هردمکه آن بیگانه رو ما را از آنِ خویش می‌دارد

ز عشق این بس نشانِ سلطنت مسکین خیالی راکه خود را از کمال سلطنت درویش می‌دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر احساسات عاشقانه و درد دل را به تصویر می‌کشد. شاعر از نیش غم چشمان معشوقش و اثر آن بر دل رنجور خود سخن می‌گوید. او به زیبایی قامت معشوق اشاره می‌کند که به شوخی سرو را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. شاعر دلش را قربانی عشق معشوق کرده و از شیوه‌های او که دلش را می‌آزارد می‌گوید. در ادامه، او بیان می‌کند که شمعی در دلش می‌سوزد و این درد بیشتر از عمر کم اوست. در نهایت، شاعر به عشقش اشاره می‌کند که او را با وجود بیگانه بودن به خود مرتبط می‌سازد و به سلطنت خیالی‌اش در عشق و درویشی اشاره می‌کند. کل شعر به تشویش و غم ناشی از عشق می‌پردازد.