شمارهٔ ۲۰۸
کسی که سلسلهٔ زلف مشکبو داردکجا به حلقهٔ عشّاق سر فرو دارد
گدای میکده را حاصلی ز هستی نیستبه غیر دست که در گردن سبو دارد
دلا مراد دل خود ز غیر دوست مجوکه هرچه غایت مقصود توست او دارد
کسی به منزل مقصود بر طریق هوسنمی رسد، مگر آن کس که جستجو دارد
مقرّر است که شایستهٔ نکویی نیستکسی که بد کند و خویش را نکو دارد
کمینه خاکِ درِ خود شمر خیالی رابه شکر آنکه خدایت به آب رو دارد