شمارهٔ ۱۶۰

قافیه: سیمیماند۵ بیت

چون نه شادیّ و نه محنت به کسی می‌ماندبه غمش هم‌نفسم تا نفسی می‌ماند

هوس خاتم دولت مکن ای دل کآن نیزمی‌رود زود ز دست و هوسی می‌ماند

با وجود لبش از قند حلاوت مطلبچه بود لذت آن کز مگسی می‌ماند

دل من شیفتهٔ سلسله مویی عجب استکه نه کس با وی و نه او به کسی می‌ماند

خوش از آن است خیالی به جهان بعد حیاتکاین متاعی ست که با دوست بسی می‌ماند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به موضوع ناپایداری زندگی و لذت‌ها اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که خوشی و غم هیچ‌کدام دائمی نیستند و تنها تا زمانی که زندگی هست، وجود دارند. او به دل خود توصیه می‌کند که به آرزوهای فانی توجه نکند، چرا که همه چیز به سرعت از دست می‌رود. همچنین اشاره می‌کند که حتی لذت‌های شیرین، مانند لبان قندگون، نیز گذرا هستند و به طور کلی، چیزی که واقعاً ارزشمند است، خاطرات و آرزوهای خوب از زندگی است که می‌تواند در جهان پس از مرگ با ما بماند.