قطعه شماره ۸

قافیه: ویمحمد۸ بیت

برد گل رشک از روی محمد (صلعم)خویش خون گشته از روی محمد

سپر شد پیش پیکان غم آنکونظر دارد بر ابروی محمد

دهد شیرافکنان را خواب خرگوششکوه چشم آهوی محمد

ز فردوس برین جا دور دارداسیر آن دو جادوی محمد

نگردد بلبل اندر صحن گلشنز باد ار بشنود بوی محمد

غنی از سبحه و زنار شد دلمرا بس خال و گیسوی محمد

نهاده در قدم سروسهی سرز شرم سرو دلجوی محمد

نهندت حجر خالد گر ستانیدو عالم را به یک موی محمد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وصف جمال و عظمت پیامبر اسلام، محمد (ص) می‌پردازد. شاعر به زیبایی‌های ظاهری و باطنی او اشاره می‌کند و می‌گوید که در برابر چهره‌ی او، دیگر زیبایی‌ها محو می‌شوند. او از پایداری عشق و ارادت به محمد (ص) صحبت کرده و تأکید می‌کند که این عشق می‌تواند دل را غنی کند و انسان را از هر غم و اندوهی دور سازد. در پایان، شاعر به ارزش و مقام محمد (ص) اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه ممکن است چیزهای دیگری در دنیا ارزشمند باشند، اما هرگز به مقام والای او نمی‌رسند.