قطعه شماره ۷
این چه خاک است کزو رایحه جان آمدخس و خارش به نظر سنبل و ریحان آمد
همچو مرغی که پس از هجر به گلزار رسددلم از شادی او سخت به افغان آمد
شوره خاکی است کزو سر نزده شاخ گیاهنکهتش رشک ده روضه رضوان آمد
خواندمش مشک خطا لیک خطا می گویمگفت دل عنبر سارا و پشیمان آمد
این همان خاک کزین پیش زمانی به قدیمتا به سحر نیم شبی منزل جانان آمد
آن زمان کآهوی مشکین شکار اندازشبود مدهوش می خواب هراسان آمد
نیمه خوابش اثر نشاه می، می بخشیدچهره اش رشک ده شمع شبستان آمد
خالد آن عشرت جانبخش در آن شب که گذشتوه چه خوش بود، ولی زود به پایان آمد