قطعه شماره ۵
آنکه صد فضل بر روان داردهر که سودای نام آن دارد
نام نامی او به بیت اخیرهمچو در در صدف مکان دارد
گنج فضل است و معدن عرفانزیبد ار خالدش نهان دارد
آنچنان جای کرده در دل تنگتو مپندار جای جان دارد
خامه در وصف آدمیت اواخرس است ارچه صد زبان دارد
زلف سربسته از دل عشاقمرغ پا بسته در میان دارد