گنج

غزل شماره ۲۵

قافیه: انمیرود۶ بیت
جان به استقبال جانان می‌رودتشنه سوی آب حیوان می‌رود
بلبل شیدا شد آزاد از قفسسوی گلگشت گلستان می‌رود
زین عجایب‌تر چه باشد در جهانمهر را شب‌پره مهمان می‌رود
تا ز کف دامان یارم شد برونخونم از مژگان به دامان می‌رود
در فراقش صبر کردن چون توان؟جسم اگر باز ایستد جان می‌رود
کرد خالد دامن از لعلت یمنسوی سامان بدخشان می‌رود