بخش ۵۶ - مناظره کردن سام با پریدخت
به زلف تو تا سر درآوردهامبه آشفتگی سر برآوردهام
ز موی میان تو موئی شدمز مشک تو قانع به بوئی شدم
ضعیفی که افگندیش در کمندگرش میکشی در به رویش مبند
غریبی که امیدش از خان تستدرش باز کن زان که مهمان تست
کریمان کسی را که مهمان کننددلش را نشاید که رنجان کنند
ترا گرچه نیروی سرپنجه استبه خون ضعیفان میالای دست
به کویت ز روی نیاز آمدمبه بویت ز راه دراز آمدم
درم باز کن تا کشم در برتاگرنه بمیرم ز غم بر درت
دلم باز کش تا جفایت کشممکش سر که در زیر پایت کشم
شکر لب لب درفشان برگشودبه شیرین زبانی زبان برگشود
که شاها سرت سبز و رخ لعل بادسمند ترا ماه نو نعل باد