شمارهٔ ۸۶

۹ بیت

سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآیدنوای زیر و بم از جان مرغ زار بر آید

بیار ای بت ساقی می مروّق باقیکه کام جان من از جام خوشگوار برآید

چو در خیال من آید لب چو دانه نارتببوستان روانم درخت نار برآید

خط تو چون بخطا ملک نیمروز بگیردخروش ولوله از خیل زنگبار برآید

برآید از نفسم بوی مشک اگر بزبانمحدیث آن گره زلف مشکبار برآید

چو هندوان رسن باز هر دم این دل ریشمبدان کمند گر هگیر تا بدار برآید

بود که کام من خسته دل برآید اگرچهبروزگار مرادی ز روزگار برآید

ببخت شور من بینوا ز گلبن ایاماگر گلی بدمد صد هزار خار برآید

دعا و زاری خواجو و آه نیم شبانشاگر نه کارگر آید چگونه کار برآید