شمارهٔ ۲۵۹
بر ماه فکنده طیلسانیدر سرو کشیده پرنیانی
بر چشمه ی آفتاب بستهاز عنبر سوده سایبانی
رخساره فراز سرو سیمینمانند شکفته گلستانی
حوری و چو کوثرش عقیقیسروی و چو غنچه اش دهانی
نی حور بعینه بهشتینی سرو براستی روانی
دیدم چو هزار خرمن گلوقت سحرش ببوستانی
گفتم نظری کن ای جهانراجانی و ز دلبری جهانی
همچون تن من همای عشقتنادیده شکسته استخوانی
جز ناله و سایه ام درین راهنی همنفسی نه همعنانی
آخر بشنو حدیث خواجوکز عشق تو گشت داستانی