شمارهٔ ۲۴۹
بدینسان که از ما جهانی جهانیکه با کس نمانی و با کس نمانی
تو آن شهریاری و آن شهره یاریکه خسرو نشانی و خسرو نشانی
تو آنی که قتلم توانی و دانمکه هر دم بر آنی که خونم برانی
خوشا طرف بستان و دستان مستانمی ارغوانی بروی غوانی
دل یاغی باغیم باغ و دائمتو در باغ بانی و در باغبانی
ندانم کدامی که دامی دلم راز نسل کیانی که اصل کیانی
چو ماهی که ماهیتت کس نداندچه کانی که از لعل گوهر چکانی
تو جان و جهانی و جان جهانیتو نور جنانی و حور جنانی
سزد کاردوان رخ نهد پیش اسبتاگر باز داری سمند اردوانی
ترا نار پستان به از نار بستانکه سیب از ترنجت کند بوستانی
توتر خان و ترخون ز جور تو خواجودل از خون چو خانی و رخ زرّخانی