شمارهٔ ۲۰۳

۷ بیت

ز باد نکهت زلف دو تات می جوئیمز باده ذوق لب جان فزات می جوئیم

نسیم گلشن فردوس و آب چشمه ی خضربخاک پات که از خاک پات می جوئیم

بجست و جوی تو عمریکه نگذرد با دستگمان مبر که ز باد هوات می جوئیم

جفا مجوی و میازار بیش ازین ما رابدین صفت که بزاری وفات می جوئیم

اگر تو پیل برانی و اسب در تازیچگونه رخ ننهیمت چو مات می جوئیم

خطا بود که نجوئی مراد خاطر ماچرا که ما نه ز راه خطات می جوئیم

علاج درد مرا گفتمش خطی بنویسجواب داد که خواجو دوات می جوئیم