شمارهٔ ۱۷۶

۵ بیت

دل بدست غم سودای تو دادیم و شدیمچشمه ی خون از چشم گشادیم و شدیم

پشت بر دنیی و دین کرده و جان در سر دلروی در بادیه ی عشق نهادیم و شدیم

تو نشسته بمی و مطرب و مامست و خرابمدّتی بر سر کوی تو ستادیم و شدیم

چون دل خسته ی ما رفت بباد از پی دلهمره قافله ی باد فتادیم و شدیم

همچو خواجو نگرفته ز دهانت کامیبوسه برخاک سرکوی تو دادیم و شدیم