شمارهٔ ۱۲۴

۹ بیت

کدام یار که ما را پیام یار آرداز آن دیار حدیثی بدین دیار آرد

که می رود که ز یاران مهربان خبریبدین غریب پریشان دلفگار آرد

بتشنگان بیابان برد بشارت آببلبلان چمن مژده ی بهار آرد

اگرنه لطف نماید نسیم باد صبابمرغ زار که بوئی ز مرغزار آرد

خیال روی نگارم اگر نگیرد دستکه طاقت غم هجران آن نگار آرد

بسی تحمّل خار جفا بباید کردکه تا نهال مودّت گلی ببار آرد

ز بهر دفع خمارم که می تواند رفتکه جرعه ئی می نوشین خوشگوار آرد

بجای سرمه ام از خاک کوی او گردیبرای روشنی چشم اشکبار آرد

سلام و خدمت خواجو بدان دیار بردپیام یار سفر کرده سوی یار آرد